Van goede run naar restart

Het is voorbij.

We zijn weg uit Den Haag, Mieke naar Amsterdam en ik naar Enkhuizen. Mieke in een huurhuis met twee huisgenoten, ik terug bij m’n ouders. Terug naar een leven waarvan ik niet verwachtte er terug naar te gaan, terug naar een leven wat ik eigenlijk nog nooit eerder geleefd heb. Er is hier weinig veranderd, maar nu ben ik alleen, dus alles is veranderd. Hoeveel is er dan veranderd?

De afgelopen dagen raakte ons huis al steeds leger. Toen we de kast verkochten, zetten we het bed maar in de woonkamer, want in de slaapkamer was wat schimmel en zo stond het bovendien veel ruimer. Ook de tafel, de stoelen en de bank gingen weg, tot we alleen nog het bed en een kist/bijzettafel over hadden. Toen Mieke op vakantie ging (anderhalve week in midden-mei), kreeg ik al een voorproefje van het echt alleen zijn: toen was het huis helemáál leeg.

Lentezon. In Leiden. Je kunt niet alle foto's in Den Haag nemen.

Lentezon. In Leiden. Je kunt niet alle foto’s in Den Haag nemen.

Zaterdagochtend liep ik voor de laatste keer naar de supermarkt aan de Weimarstraat, in een warme lentezon en door de statige, netjes ingeperkte maar halfvergane straten. Het was eigenlijk niet zo erg, maar dat dacht ik alleen maar omdat ik er ‘s middags weg zou zijn. Aan de andere kant praatten Miek en ik thuis nog alsof er niks ging veranderen, en voor dat moment was dat ook zo.

Toen kwam Miekes vader om haar spullen in te laden (bed, kasten, kist/bijzettafel, al haar andere dingen), en toen ook mijn ouders voor mijn spullen (een paar dozen, CDs en boeken en kleding, en m’n gitaar), en daarmee was het eigenlijk wel voorbij. We namen afscheid, Miek stapte bij haar vader in de auto, ik bij mijn ouders, en we vertrokken. Weg uit ons leven, op weg naar haar leven en mijn leven.

In Enkhuizen hoefde ik door al het uitpakken en sorteren (ook van spullen die nog op zolder lagen) nog niet na te denken. Maar toen dat allemaal gedaan was, en het avond was en ik naar bed ging, was alles eenzaam en leeg. De plaaggeesten van de nacht hadden alle ruimte.

Het gaat wel even duren voordat ik hieraan gewend ben, en voordat ik dit verwerkt heb. We waren dan ook wel bijna acht jaar samen. Overdag is er weinig aan de hand, dan heb ik genoeg dingen te doen (hoewel m’n concentratievermogen nog niet veel toestaat), maar vooral ‘s avonds ben ik neerslachtig. Ondanks dat Miek en ik dit voorbereid hadden en dat we onze tijd namen om het goed af te bouwen, voelt het heel plotseling. Misschien kun je dat wel nooit voorkomen.

Ik kan nu alleen maar zeggen, het is voorbij.

Op naar een nieuw leven. Denk ik.

Daar gaat de trein weer

Daar gaat de trein weer.

 

Advertenties

Een gedachte over “Van goede run naar restart

  1. “We cannot conceive of matter being formed of nothing, since things require a seed to start from… Therefore there is not anything which returns to nothing, but all things return dissolved into their elements.”

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s