De grote verhuizing

Zoals afgelopen 15 februari beloofd, zit ik in Finland. Daar woon ik nu, sinds maandag. Het mag nog geen midweek heten, maar alles is al veranderd. Alles is nieuw, alles is een avontuur en alles vraagt te veel energie voor het mooie. En alles is het waard, want ik woon in Finland.

Spoor

Achter de trein aan.

Zoals sommigen misschien gemerkt hebben, ben ik zondagavond vertrokken vanaf Schiphol. Ik vloog naar Helsinki, besteedde daar de nacht met mensen opsporen omdat ik m’n witte uiltje in het vliegtuig kwijtgeraakt was, en reisde de volgende ochtend met bus en trein (maar zonder uil) naar Vaasa. Ik ben nog steeds mensen aan het mailen en bellen, maar ik vrees het ergste voor het uilskuiken.

Maandagmiddag kwam ik uitgeput aan in een lege kamer. Ik deed wat inkopen, maakte de kamer schoon, kookte en at, en ging vroeg naar bed. De volgende dag zou m’n bestelling van IKEA bezorgd worden – bed, bureau, kledingmand, lampen en nog wat kleinigheden – dus dan zou ik het druk genoeg hebben. Ik sliep op een stapel van al het zachts wat ik bij me had, dus het was geen geweldige nacht, maar het voordeel was dat ik vroeg wakker was om verder te werken.

Kamer

Het resultaat van ál dat harde werken! Vooral die theedoek is sfeervol.

Ik deel de keuken met twee anderen, dus ik ruimde hun hordes vissticksdoosjes en oude vellen bakpapier op en stofzoog de vloer zodat ik er weer overheen kon lopen. Ook kreeg ik nog een vertaalopdracht, dus stilzitten hoefde ik gelukkig niet. Totdat de opdracht af was, het half 3 ‘s middags was, de zon weer onder ging en m’n bestelling er nog niet was. Bij de klantenservice zeiden ze dat het zo’n anderhalf uur later zou worden. Dit, gecombineerd met de uilskuikenescapade, stuurt m’n telefoonrekening deze maand de stratosfeer in, maar je verhuist maar één keer naar Finland. Denk ik.

Om half vijf werd de bestelling bezorgd. Ik begon meteen enthousiast: eerst m’n bureaustoel zodat ik bij de gordijnrails kon, zodat ik het gordijn op kon hangen, zodat die ijshockyende kleuters op de schaatsbaan aan de overkant niet meer continu naar binnen gluurden. Daarna meteen m’n bed, wat ik natuurlijk flink onderschat had, maar om kwart voor één en met trillende ledematen was ik eindelijk klaar om weer eens écht te slapen. Ik had m’n dekbed wel zo in de hoes gedaan dat het label bij m’n hoofd lag te kraken, maar ja. Dat houd ik voorlopig nog wel vol.

Shoppen

Winkelen bij -20. De sneeuw wordt tenminste niet van die vieze prut.

De volgende dag, of gister, zo u wilt, zette ik de rest in elkaar (lampen en bureau) en kocht ik nóg meer spullen. En vandaag óók nog meer spullen. Een stekkerdoos, kruidenpotjes, nieuwe toetsies (een term die verbasterd is van het Engelse “tootsie”, wat volgens de Oxford English Dictionary is afgeleid van de babytaalterm voor “voet”, maar in deze context “sloffen, dikke sokken etc.” betekent), een luchtverfrisser, tandenborstelhouders, dat soort dingen. Er gaan blijkbaar heel wat spullen in zo’n kamer.

Morgen moet ik nóg meer kopen. En me inschrijven in Finland, en registreren bij de universiteit, en m’n PhD-positie officieel accepteren, nog een keer het vliegveld bellen, dus nog genoeg te doen!

Ontbijt

Bij gebrek aan hagelslag maar aan de PB&J als ontbijt.

En nu woon ik echt in Finland. Ik denk er al zo lang over na, en het was zo lang zo onzeker, maar gek genoeg is het nu helemaal niet vreemd. Nou ja, natuurlijk is het wel vreemd, want álles is hier vreemd, maar de realisatie dat ik echt iets heel anders doe, moet nog komen. Wel heb ik het idee dat ik een periode heb afgesloten. Afgelopen halfjaar was veelbewogen, bij vlagen ontzettend zwaar, bij vlagen ontzettend gaaf, en altijd leerzaam, verdiepend, vervreemdend. Eng, maar bekend. Spannend, maar leuk.

En dat is af. Vaarwel Nederland, we houden contact. Vaarwel ouderlijk huis, ik kom weer eens langs. Vaarwel Merl en Miriam en Peer en Zoë en Jeroen en Jord en Nien en Eddy en Kiek en Charlie en Sanne en Stefan en Sjoerd en Nina en Alys en Freija en Jasmin, bedankt voor alles en we spreken sowieso weer af. Gelukkig hebben we internet.

Vaarwel Mieke.

Hallo Finland.

IJsbaan

Advertenties

2 gedachtes over “De grote verhuizing

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s