Vaasa Revisited

Gisterochtend nam ik bij de universiteit afscheid van Marlijn. Ik had vroeg college en hij had een trein te halen en een Finse hoofdstad te verkennen. Helsinki, mocht u zich afvragen welke. Maar Marlijn was niet de enige die deze maand in de kalme plas van m’n doordeweekse colleges en artikels kwam springen. Eerder kwam Nien al op bezoek, en zelfs tussen m’n buitenlandse bezoekers door, gebeurde er veel spannends. Dus, in de onsterfelijke woorden van Ted Bear: try and keep up!

DSC03444

Zelfs de oude kerk speelt in de sneeuw

Nien was m’n eerste bezoeker dit jaar. Ondanks dat we maar een lang weekend hadden, konden we rustig aan doen. Vaasa is niet de meest toeristische plaats ter wereld. We deden een rondje binnenstad, bezochten de universiteit, wandelden over de nog stevig vastgevroren baaien en maakten de grootste sneeuwpop die we volgens mij ooit hebben gemaakt. De tweede dag gingen we naar de ruïnes van oud Vaasa, die halverwege de negentiende eeuw zijn afgebrand. Ook daar zetten we een sneeuwpop neer.

Nien werkt boven de VVV in Enkhuizen, en zoals het een echte VVV betaamt, hadden ze het beste café in Vaasa al voor ons opgezocht. En dwongen ze ons ernaartoe te gaan. Het piepkleine cafeetje is de verzamelplaats voor alle hipsters van Vaasa (want het is duur, dus origineel), maar ze hebben er wel lekkere taartjes. Toen we de verkiezingsuitslag bespraken, waar blijkbaar heel Nederland ontevreden over was, besefte ik hoe erg ik al uit de roulatie ben. Ik heb amper een idee meer van wat er in het land speelt. En gelukkig maar, want dat was wel één van m’n doelen toen ik hier kwam. Vrij van al die negatieve stemmingmakerij.

DSC03446

We zijn allemaal trekvogels

Om Niens bezoek heen, hielp ik een vage bekende met verhuizen (want het was dichtbij) en woonde ik de housewarmingparty bij. Ineens ken ik twee keer zoveel mensen in de buurt. En het is heel fijn om mensen uit landen zoals Rusland, Libië en Iran te ontmoeten, want die zijn veel betrouwbaarder en weten veel meer dan wat onze Westerse media over hen vertelt. En als je de xenofobische angst die momenteel wild om zich heen grijpt, wilt bestrijden, helpt het om wat van andere culturen af te weten. Zoals het als je een ruzie hebt, ook altijd goed is om de ander te proberen te begrijpen.

Maar genoeg libtard-gepreek: het volgende weekend stond Marlijn alweer voor de deur! De sneeuw was grotendeels gesmolten en de typische bergen stof die er in de lente onder vandaan komen, stoven alweer over de straten. Voor de tweede keer deze maand deed ik een tour van Vaasa. Het gaat niet snel vervelen, want in de lente kan het elke week anders zijn. En het zijn wel mooie wandelingen.

DSC03456

Een week later is de oude kerk een ijsbaan

Naast het rondlopen, keken we veel cabaret en films. Ik weet niet hoe vaak ik Robin Hood: Men in Tights al heb gezien, maar hij blijft hilarisch. Of misschien groei ik gewoon niet op. Ook werkten we de hele discografieën van Ilvis en Kollektivet af, en we speelden ontelbare potjes Piña Pirata, een kaartspel dat ik van Nien en Jord kreeg voor m’n verjaardag. De halve week dat hij er was, was, zoals gewoonlijk, een grote explosie van hilariteit en diepgaande gesprekken.

Maar zelfs dit was niet alles dat er is gebeurd deze maand! Ik zat even twee weken bij een koor, ging met de D&D-groep en wat vrienden van hen naar de bioscoop (Logan is de derde Marvel-film die ik leuk vind, way to go!), en vierden we St. Patrick’s op de universiteit. Met zoveel gezellige en sociale dingen, is het wel eens moeilijk om te bedenken wat ik qua onderzoek eigenlijk nog aan het doen ben. Daarentegen is het wel makkelijker om te bedenken wat ik qua léven aan het doen ben. Chillen en de wereld ontdekken. Wat anders?

DSC03452

Why yes, I do want to build a snowman

Deze maart stond dus in het teken van vriendschap. Natuurlijk waren er verkiezingen in Nederland die het land in duizend stukken uiteen reten, en natuurlijk schreef ik m’n artikel en heb ik minstens elke maandag college, maar met alle bezoekers en evenementen, was dat niet zo belangrijk. Wat wel belangrijk is – wat verbindingen met plaatsen schept en wat goede herinneringen creëert – is vrienden.

Maar dat gezegd hebbende, is het nu hoog tijd voor wat rust. Introvert, yo.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s